غەزوەی زی قەرەد

عویەینە کوڕی حیسن — لە بەنوو عەبدوڵڵا کوڕی غەتەفان — هێرشی کردە سەر وشترە شیرییەکانی ﷺ لە غابە؛ بردنی و شوانەکەی کوشت — پیاوێکی غیفار — و ژنەکەیان برد. یەکەم کەس کە زانی سەلەمە کوڕی عەمرو کوڕی ئەکووعی ئەسلەمی رضي الله عنه بوو. دەڵێت: پێش بانگی یەکەم دەرچووم؛ وشترەکان لە زی قەرەد لەوەڕ دەکەن؛ کوڕێکی عەبدولڕەحمان کوڕی عەوف پێی وتم غەتەفان بردوویانە. سێ جار هاوارم کرد: یا سەباحاه! لەنێوان دوو حەڕەی مەدینەدا بیسترا. ڕامکرد هەتا لە زی قەرەد پێیان گەیشتم؛ تیرهاوێشتم و وشترەکانم ڕزگار کرد و سی بوردم لێ وەرگرتن. ﷺ و خەڵک هاتن؛ وتم ئاوەکەم لێ پاراستوون تینوون؛ ئێستا بینێرە. فەرمووی: «ئەی کوڕی ئەکووع خاوەنداریت کرد نەرم بە». پاشان فەرمووی: «ئێستا لە غەتەفان میوانداری دەکرێن». یارمەتی لە مەدینەوە هات. ﷺ گەیشتە ئاوێک پێی دەوترێت زی قەرەد؛ وشترێکی لە ڕزگارکراوەکان کوشتن؛ ڕۆژ و شەوێک مایەوە پاشان گەڕایەوە. لەم غەزوەیەدا ئەخرەم — محرز کوڕی نەزلە رضي الله عنه — کوشرا؛ عەبدولڕەحمان کوڕی عویەینە کوشتی؛ ئەبووقەتادە تۆڵەی سەندەوە. ژنە ئەسیرکراوەکە لەسەر وشتری ﷺ هات و نەزری کرد بیکوژێت ئەگەر ڕزگاری بێت؛ ﷺ فەرمووی: «خراپ پاداشتی دا؛ نەزر نییە لەوەی مرۆڤ خاوەنی نییە و لە مەعصیەتدا». وشترەکەی گرتەوە. موسلم لە سەلەمە دەگێڕێتەوە: گەڕاینەوە مەدینە؛ تەنها سێ شەو نەماین هەتا چووینە خەیبەر.